Kody HTTP
Tylko lokalnie — nic nie jest wysyłane, chyba że to zapiszesz albo udostępnisz.
Wszystkie kody statusu HTTP: co oznaczają, kiedy je wysyłać i który dokument RFC je definiuje.
- Wpisz kod, na przykład 404, albo słowo takie jak „przekierowanie” w pole wyszukiwania.
- Przeczytaj, co kod oznacza, kiedy go wysyłać i które RFC go definiuje.
- Wybierz klasę, na przykład 4xx, albo wyczyść pole, żeby zobaczyć wszystkie kody pogrupowane według klas.
1xx · Informacyjne
Continue
Serwer odebrał nagłówki żądania i klient powinien kontynuować, wysyłając treść.
Kiedy go użyć: Odpowiedź na żądanie wysłane z Expect: 100-continue, dzięki czemu klient może sprawdzić, czy duży upload zostanie przyjęty, zanim go wyśle.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.2.1
Switching Protocols
Serwer zgadza się przełączyć na protokół, o który klient poprosił w nagłówku Upgrade.
Kiedy go użyć: To odpowiada serwer, gdy połączenie przechodzi na WebSocket — i tam większość ludzi go spotyka.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.2.2
Processing
Odpowiedź pośrednia z WebDAV mówiąca, że serwer ma żądanie i wciąż nad nim pracuje.
Kiedy go użyć: Chronił połączenie przed przekroczeniem czasu przy długich operacjach WebDAV. Usunięto go z późniejszych specyfikacji WebDAV i dziś rzadko jest wysyłany.
Zdefiniowany w RFC 2518
Early Hints
Odpowiedź pośrednia, która wysyła część nagłówków, zwykle nagłówki Link, zanim gotowa jest odpowiedź ostateczna.
Kiedy go użyć: Pozwala przeglądarce zacząć wczytywać arkusze stylów i skrypty, gdy serwer jeszcze buduje stronę.
Zdefiniowany w RFC 8297
2xx · Sukces
OK
Żądanie się powiodło. Zawartość treści zależy od metody: zasób przy GET, wynik operacji przy POST.
Kiedy go użyć: Domyślna odpowiedź na żądanie, które zadziałało. Gdy coś nowego zostało utworzone, 201 mówi więcej.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.1
Created
Żądanie się powiodło i utworzyło jeden lub więcej nowych zasobów.
Kiedy go użyć: Odpowiedź na POST lub PUT, które coś utworzyło, z nagłówkiem Location wskazującym nowy zasób.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.2
Accepted
Żądanie przyjęto do przetworzenia, ale przetwarzanie się nie zakończyło i wciąż może się nie udać.
Kiedy go użyć: Dla pracy wykonywanej w tle — zadanie w kolejce, import wsadowy — najlepiej z linkiem, pod którym klient może sprawdzić postęp.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.3
Non-Authoritative Information
Żądanie się powiodło, ale proxy po drodze zmieniło odpowiedź otrzymaną od serwera źródłowego.
Kiedy go użyć: Wysyłany przez proxy przekształcające treść, by powiedzieć, że nie jest ona dokładnie taka, jaką wysłał serwer źródłowy. Rzadko spotykany.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.4
No Content
Żądanie się powiodło i odpowiedź celowo nie ma treści.
Kiedy go użyć: Częsta odpowiedź na DELETE albo na PUT, po którym klient nie potrzebuje kopii zwrotnej.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.5
Reset Content
Żądanie się powiodło i klient powinien zresetować widok, który je wysłał, na przykład wyczyścić formularz.
Kiedy go użyć: Przeznaczony dla interfejsów do wprowadzania danych, które chcą opróżnić formularz przed kolejnym wpisem. W praktyce przeglądarki niewiele z nim robią.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.6
Partial Content
Serwer wysyła tylko tę część zasobu, o którą klient poprosił w nagłówku Range.
Kiedy go użyć: Tak działa przewijanie wideo, wznawianie pobierania i menedżery pobierania ściągające plik w kawałkach.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.3.7
Multi-Status
Odpowiedź WebDAV, której treść XML zawiera osobny status dla każdego z kilku zasobów.
Kiedy go użyć: Dla jednego żądania, które działało na wielu elementach, gdzie część mogła się udać, a część nie.
Zdefiniowany w RFC 4918
Already Reported
Używany wewnątrz odpowiedzi WebDAV 207, by powiedzieć, że elementy zasobu zostały już wymienione wcześniej w tej samej odpowiedzi.
Kiedy go użyć: Zapobiega powtarzaniu tego samego elementu, gdy kolekcja jest osiągalna przez więcej niż jedno powiązanie.
Zdefiniowany w RFC 5842
IM Used
Serwer zrealizował GET, a odpowiedź jest wynikiem manipulacji instancji, takich jak delta, zastosowanych do bieżącego zasobu.
Kiedy go użyć: Część kodowania delta w HTTP (RFC 3229), w którym klient prosi tylko o to, co zmieniło się od jego kopii. Rzadko implementowany.
Zdefiniowany w RFC 3229
3xx · Przekierowanie
Multiple Choices
Zasób ma kilka reprezentacji i klient albo użytkownik powinien wybrać jedną.
Kiedy go użyć: Rzadko używany, bo nie ma standardowego sposobu automatycznego wyboru; serwery zwykle wybierają jedną i ją wysyłają.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.1
Moved Permanently
Zasób ma nowy stały adres, podany w nagłówku Location, i linki należy na niego zaktualizować.
Kiedy go użyć: Dla strony przeniesionej na dobre. Wyszukiwarki przenoszą jej pozycję na nowy adres. Klient może zamienić POST na GET, idąc za nim, więc tam, gdzie metoda ma znaczenie, użyj 308.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.2
Found
Znany też jako: Moved Temporarily
Zasób jest tymczasowo pod innym adresem, podanym w nagłówku Location; właściwy do używania pozostaje adres pierwotny.
Kiedy go użyć: Dla krótkotrwałego przeniesienia, na przykład odesłania odwiedzających na stronę logowania. Klienci mogą zmienić POST na GET, idąc za nim; 307 tego zabrania.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.3
See Other
Odpowiedź jest pod innym adresem i klient powinien pobrać ją metodą GET.
Kiedy go użyć: Klasyczna odpowiedź po wysłaniu formularza metodą POST (Post/Redirect/Get), żeby odświeżenie strony z wynikiem nie wysyłało formularza ponownie.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.4
Not Modified
Kopia w cache klienta jest wciąż aktualna, więc serwer nie wysyła treści.
Kiedy go użyć: Odpowiedź na warunkowy GET z If-None-Match albo If-Modified-Since, gdy nic się nie zmieniło. To nie błąd: to działający cache.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.5
Use Proxy
NieużywanyKiedyś kazał klientowi powtórzyć żądanie przez proxy podane w nagłówku Location.
Kiedy go użyć: Wycofany ze względów bezpieczeństwa, bo pozwalał odpowiedzi przekierować ruch przez dowolnie wybrane proxy. Nie wysyłaj go.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.6
(Unused)
NieużywanyZarezerwowany. Wcześniejsza wersja robocza definiowała go jako Switch Proxy i nigdy go nie używano.
Kiedy go użyć: Nigdy go nie wysyłaj. Numer pozostaje zarezerwowany, żeby nie został użyty ponownie.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.7
Temporary Redirect
Zasób jest tymczasowo pod adresem z nagłówka Location i klient musi powtórzyć tam żądanie z tą samą metodą i treścią.
Kiedy go użyć: Tymczasowe przekierowanie, którego używasz, gdy POST musi pozostać POST-em. Przejścia HSTS z http na https też pojawiają się w przeglądarkach jako 307.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.8
Permanent Redirect
Zasób przeniesiono na stałe pod adres z nagłówka Location i klient musi zachować tę samą metodę i treść.
Kiedy go użyć: Stałe przekierowanie dla API lub każdego endpointu przyjmującego POST albo PUT, gdzie 301 mógłby zamienić żądanie na GET.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.4.9
4xx · Błąd klienta
Bad Request
Serwer nie może przetworzyć żądania z powodu czegoś, co uznaje za błąd klienta, na przykład nieprawidłowej składni.
Kiedy go użyć: Dla żądania, którego w ogóle nie da się sparsować: uszkodzony JSON, nieprawidłowy nagłówek, brak wymaganego parametru.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.1
Unauthorized
Żądaniu brakuje ważnych danych uwierzytelniających dla zasobu. Wbrew nazwie chodzi o uwierzytelnienie, a nie o uprawnienia.
Kiedy go użyć: Gdy klient się nie zalogował albo jego token wygasł. Odpowiedź musi zawierać nagłówek WWW-Authenticate mówiący, jak się uwierzytelnić.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.2
Payment Required
Zarezerwowany na przyszłość. Specyfikacja nigdy nie określiła, co ma robić.
Kiedy go użyć: Niektóre API wysyłają go, gdy subskrypcja wygasła albo płatność się nie powiodła, ale nie stoi za tym żadne standardowe zachowanie.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.3
Forbidden
Serwer zrozumiał żądanie i odmawia jego realizacji. Ponowne wysłanie tych samych danych uwierzytelniających nie zmieni odpowiedzi.
Kiedy go użyć: Gdy użytkownik jest znany, ale nie ma dostępu: cudze konto, panel administratora, zablokowany kraj lub adres IP.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.4
Not Found
Serwer nie ma niczego pod tym adresem albo nie chce powiedzieć, czy ma.
Kiedy go użyć: Odpowiedź na uszkodzony link albo błędnie wpisany URL. Używany też zamiast 403, by ukryć, że prywatny zasób istnieje. Jeśli zniknął na dobre, mówi o tym 410.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.5
Method Not Allowed
Serwer zna metodę, ale ten zasób jej nie obsługuje.
Kiedy go użyć: Dla POST na adres tylko do odczytu albo DELETE tam, gdzie nie da się niczego usunąć. Odpowiedź musi podać dozwolone metody w nagłówku Allow.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.6
Not Acceptable
Serwer nie może przygotować odpowiedzi w żadnym formacie, który klient zadeklarował w nagłówkach Accept.
Kiedy go użyć: Negocjacja treści, która nie znalazła nic wspólnego, na przykład klient przyjmujący tylko XML od API mówiącego tylko w JSON. Większość serwerów wysyła wtedy po prostu swój domyślny format.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.7
Proxy Authentication Required
Jak 401, ale to proxy między klientem a serwerem wymaga uwierzytelnienia klienta.
Kiedy go użyć: Wysyłany przez firmowe i inne proxy wymagające logowania, z nagłówkiem Proxy-Authenticate mówiącym, jak to zrobić.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.8
Request Timeout
Serwer przestał czekać, aż klient skończy wysyłać żądanie.
Kiedy go użyć: Wysyłany na bezczynnym połączeniu, zanim serwer je zamknie. Klient może po prostu powtórzyć żądanie na nowym połączeniu.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.9
Conflict
Żądanie jest sprzeczne z bieżącym stanem zasobu.
Kiedy go użyć: Edycja oparta na nieaktualnej wersji, zajęta już nazwa użytkownika albo przesłanie pliku o nazwie, która jest już w użyciu.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.10
Gone
Zasób był tutaj i został celowo usunięty, bez adresu przekierowania.
Kiedy go użyć: Dla treści usuniętych na dobre. Mówi wyszukiwarkom wyraźniej niż 404, że strona nie wróci.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.11
Length Required
Serwer odrzuca żądanie, które ma treść, ale nie ma nagłówka Content-Length.
Kiedy go użyć: Wysyłany przez serwery, które nie przyjmują przesyłania w kawałkach (chunked) o nieznanej długości.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.12
Precondition Failed
Warunek w nagłówkach żądania, taki jak If-Match lub If-Unmodified-Since, nie został spełniony.
Kiedy go użyć: Chroni przed utratą zmian: zasób zmienił się od ostatniego odczytu przez klienta, więc zapis jest odrzucany.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.13
Content Too Large
Znany też jako: Payload Too Large, Request Entity Too Large
Treść żądania jest większa, niż serwer chce lub może obsłużyć. RFC 9110 zmienił nazwę z Payload Too Large.
Kiedy go użyć: Upload przekraczający limit rozmiaru. Jeśli limit jest tymczasowy, nagłówek Retry-After mówi, kiedy spróbować ponownie.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.14
URI Too Long
Znany też jako: Request-URI Too Long
URI w żądaniu jest dłuższy, niż serwer chce przeczytać.
Kiedy go użyć: Zwykle formularz wysłany metodą GET z ogromnym query stringiem albo pętla przekierowań, która ciągle dopisywała coś do URL. Wyślij dane w treści POST.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.15
Unsupported Media Type
Serwer odrzuca żądanie, bo treść jest w formacie, którego nie obsługuje.
Kiedy go użyć: Błędny lub brakujący Content-Type, na przykład dane formularza wysłane do endpointu, który przyjmuje tylko application/json.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.16
Range Not Satisfiable
Znany też jako: Requested Range Not Satisfiable
Żaden z zakresów w nagłówku Range żądania nie pokrywa się z zasobem.
Kiedy go użyć: Prośba o bajty za końcem pliku, często przy wznawianiu pobierania pliku, który w międzyczasie się zmniejszył.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.17
Expectation Failed
Serwer nie może spełnić wymagania z nagłówka Expect żądania.
Kiedy go użyć: Najczęściej, gdy proxy lub serwer nie obsługuje Expect: 100-continue. Ponowienie bez tego nagłówka zwykle działa.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.18
(Unused)
NieużywanyZnany też jako: I'm a teapot
Primaaprilisowy kod z RFC 2324: czajnik odmawiający zaparzenia kawy. RFC 9110 rezerwuje ten numer, żeby nigdy nie dostał prawdziwego znaczenia.
Kiedy go użyć: Nie na produkcję. Niektóre strony wysyłają go jako easter egg albo żeby odprawić boty, ale nie można oczekiwać, że klienci go zrozumieją.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.19
Misdirected Request
Żądanie trafiło do serwera, który nie może przygotować odpowiedzi dla hosta, którego dotyczy.
Kiedy go użyć: Zdarza się głównie przy ponownym użyciu połączeń HTTP/2, gdy jedno połączenie jest dzielone między nazwy hostów, dla których serwer nie jest skonfigurowany. Klient powinien ponowić żądanie na nowym połączeniu.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.20
Unprocessable Content
Znany też jako: Unprocessable Entity
Serwer rozumie typ treści i składnia jest poprawna, ale nie może przetworzyć tego, co zawiera żądanie. Dawniej Unprocessable Entity.
Kiedy go użyć: Typowa odpowiedź na błąd walidacji w poprawnie zbudowanym żądaniu. Od RFC 9110 część samego HTTP, nie tylko WebDAV.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.21
Locked
Zasób WebDAV, do którego próbujesz uzyskać dostęp, jest zablokowany.
Kiedy go użyć: Plik, który inny użytkownik zablokował do edycji.
Zdefiniowany w RFC 4918
Failed Dependency
Żądanie nie powiodło się, bo nie powiodła się inna operacja, od której zależało.
Kiedy go użyć: W partii WebDAV operacje, których nie dało się wykonać, bo wcześniejsza w tym samym żądaniu się nie powiodła.
Zdefiniowany w RFC 4918
Too Early
Serwer nie zaryzykuje przetworzenia żądania, które mogłoby zostać odtworzone ponownie.
Kiedy go użyć: Dla żądań wysłanych jako early data w TLS 1.3 (0-RTT), które atakujący mógłby powtórzyć. Klient powinien ponowić żądanie po zakończeniu handshake'u.
Zdefiniowany w RFC 8470
Upgrade Required
Serwer odrzuca żądanie w obecnym protokole, ale przyjąłby je po przejściu klienta na nowszy.
Kiedy go użyć: Wysyłany z nagłówkiem Upgrade wskazującym wymagany protokół, na przykład nowszą wersję HTTP lub TLS.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.22
Precondition Required
Serwer wymaga, żeby żądanie było warunkowe, z nagłówkiem takim jak If-Match.
Kiedy go użyć: Zmusza klientów do wskazania, którą wersję zmieniają, żeby dwie edycje nie mogły się nawzajem nadpisać bez niczyjej wiedzy.
Zdefiniowany w RFC 6585
Too Many Requests
Klient wysłał zbyt wiele żądań w określonym czasie.
Kiedy go użyć: Ograniczanie liczby żądań (rate limiting). Nagłówek Retry-After mówi, ile czekać; klienci powinni zwolnić, a nie od razu ponawiać.
Zdefiniowany w RFC 6585
Request Header Fields Too Large
Serwer nie przetworzy żądania, bo jego nagłówki albo jeden nagłówek są zbyt duże.
Kiedy go użyć: Najczęściej zbyt duże ciasteczko albo za dużo ciasteczek dla jednej domeny. Wyczyszczenie ciasteczek strony zwykle pomaga.
Zdefiniowany w RFC 6585
Unavailable For Legal Reasons
Serwer odmawia dostępu do zasobu z powodu żądania prawnego.
Kiedy go użyć: Treść zablokowana nakazem sądu, wnioskiem rządu albo usunięciem w jednym kraju. Numer nawiązuje do powieści 451 stopni Fahrenheita.
Zdefiniowany w RFC 7725
5xx · Błąd serwera
Internal Server Error
Serwer napotkał nieoczekiwany stan, który uniemożliwił realizację żądania.
Kiedy go użyć: Zbiorczy kod dla awarii lub nieobsłużonego wyjątku. Co naprawdę się stało, mówią logi serwera; klient zwykle nie może tego naprawić.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.6.1
Not Implemented
Serwer nie obsługuje funkcji potrzebnej do realizacji żądania.
Kiedy go użyć: Metoda, której serwer w ogóle nie rozpoznaje. W odróżnieniu od 405 oznacza, że nie obsługuje jej żaden zasób na tym serwerze.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.6.2
Bad Gateway
Serwer działający jako brama lub proxy dostał nieprawidłową odpowiedź albo żadnej od serwera za nim.
Kiedy go użyć: Aplikacja za nginx, load balancerem albo CDN uległa awarii, restartuje się lub jest nieosiągalna.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.6.3
Service Unavailable
Serwer nie może teraz obsłużyć żądania, bo jest przeciążony albo wyłączony na czas prac.
Kiedy go użyć: Stan tymczasowy. Wyślij nagłówek Retry-After mówiący, kiedy wrócić; wyszukiwarki traktują 503 jako tymczasowy i zachowują stronę.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.6.4
Gateway Timeout
Serwer działający jako brama lub proxy nie dostał na czas odpowiedzi od serwera za nim.
Kiedy go użyć: Wolne zapytanie do bazy danych albo backend, który odpowiada dłużej, niż wynosi limit czasu proxy.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.6.5
HTTP Version Not Supported
Serwer nie obsługuje głównej wersji HTTP użytej w żądaniu.
Kiedy go użyć: Rzadki, bo niemal każdy serwer obsługuje HTTP/1.1, HTTP/2, a często też HTTP/3.
Zdefiniowany w RFC 9110 §15.6.6
Variant Also Negotiates
Błąd konfiguracji serwera w przezroczystej negocjacji treści: wybrany wariant sam jest skonfigurowany do negocjacji, co tworzyłoby pętlę.
Kiedy go użyć: Pochodzi z eksperymentalnej negocjacji treści (RFC 2295) i prawie nigdy się go nie spotyka.
Zdefiniowany w RFC 2295
Insufficient Storage
Serwer nie może zapisać tego, co żądanie wymaga zapisać.
Kiedy go użyć: Upload lub kopiowanie w WebDAV, gdy dysk albo limit miejsca użytkownika są pełne.
Zdefiniowany w RFC 4918
Loop Detected
Serwer przerwał operację WebDAV, bo wykrył nieskończoną pętlę.
Kiedy go użyć: Żądanie z Depth: infinity przez powiązania, które wskazują z powrotem na siebie.
Zdefiniowany w RFC 5842
Not Extended
NieużywanyŻądanie potrzebuje dodatkowych rozszerzeń, których serwer wymaga przed jego realizacją.
Kiedy go użyć: Pochodzi z HTTP Extension Framework (RFC 2774), który przeniesiono do statusu historycznego, a rejestr oznacza ten kod jako przestarzały. Nie wysyłaj go.
Zdefiniowany w RFC 2774
Network Authentication Required
Klient musi się uwierzytelnić, żeby w ogóle uzyskać dostęp do sieci.
Kiedy go użyć: Wysyłany przez captive portale, takie jak strony logowania do Wi-Fi w hotelu czy na lotnisku, które przechwytują ruch, dopóki użytkownik się nie zaloguje.
Zdefiniowany w RFC 6585
Zapisz to narzędzie
Miej Kody HTTP pod ręką
Użyj menu Udostępnij w przeglądarce, a potem „Dodaj do ekranu głównego”.
Osadź
Umieść Kody HTTP na swojej stronie
Wklej to na swoją stronę. Pokazuje narzędzie za darmo, z linkiem do niego.
O tym narzędziu
Wszystkie kody statusu HTTP z oficjalnego rejestru IANA, od 100 Continue do 511 Network Authentication Required, każdy z prostym wyjaśnieniem, co oznacza, kiedy serwer powinien go wysłać, oraz z linkiem do sekcji RFC, która go definiuje. Wpisz numer, pierwszą cyfrę klasy („4” albo „4xx”) lub słowo takie jak „przekierowanie” czy „rate limit”, a lista zawęża się w trakcie pisania. Różnice, które mają znaczenie, są tu opisane wprost, a nie zostawione samej nazwie. 401 Unauthorized oznacza, że żądanie nie zostało uwierzytelnione — zaloguj się i spróbuj ponownie — a 403 Forbidden, że serwer zrozumiał żądanie i mimo to odmawia. 301 i 302 pozwalają staremu klientowi zamienić POST na GET w drodze pod nowy adres; 308 i 307 to te same dwa przekierowania z gwarancją, że metoda zostanie zachowana. 422 Unprocessable Content nie jest już dodatkiem z WebDAV: RFC 9110 w 2022 roku włączył go do samego HTTP i dlatego jest to typowa odpowiedź na błąd walidacji. Nazwy zostały zapisane dokładnie tak, jak w specyfikacji, bo właśnie to widać w linii statusu, w logach i w każdej bibliotece. Jeśli kod zmienił nazwę — 413 nazywał się kiedyś Payload Too Large, a 422 Unprocessable Entity — pokazana jest też stara nazwa i po niej również można go znaleźć. Jest tu także 418 I'm a teapot, opisany zgodnie z prawdą: to primaaprilisowy żart z RFC 2324, który RFC 9110 rezerwuje teraz, żeby nikt nie nadał temu numerowi prawdziwego znaczenia. Nieoficjalne kody, takie jak 499 z nginx czy 520–526 z Cloudflare, nie należą do rejestru i nie są tu pokazywane, jakby należały. Wszystko działa w przeglądarce, a po załadowaniu strony także offline.
Najczęstsze pytania
Czym różni się 401 od 403?
401 Unauthorized oznacza, że żądanie nie ma ważnych danych uwierzytelniających: serwer nie wie, kim jesteś, i musi w nagłówku WWW-Authenticate podać, jak się uwierzytelnić. Zalogowanie się może pomóc. 403 Forbidden oznacza, że serwer zrozumiał żądanie i mimo to odmawia: powtórzenie go z tymi samymi danymi nic nie da, pomogłoby tylko konto z odpowiednimi uprawnieniami. Wbrew nazwie 401 dotyczy uwierzytelnienia, a 403 uprawnień.
301 czy 308 dla stałego przekierowania?
Dla strony internetowej działa każdy z nich, a 301 obsługuje każda wyszukiwarka i przeglądarka od dziesięcioleci; wyszukiwarki traktują oba tak samo. Różnica dotyczy metody. Przy 301 stary klient może zamienić POST na GET, idąc za przekierowaniem, a 308 gwarantuje, że metoda i treść pozostaną dokładnie takie same. Dla endpointu API przyjmującego POST lub PUT użyj 308. Para tymczasowa działa tak samo: 302 może zmienić metodę, 307 nie może.
Co oznacza 304 Not Modified?
To odpowiedź na żądanie warunkowe — wysłane z If-None-Match albo If-Modified-Since — mówiąca, że kopia, którą klient już ma, jest aktualna, więc treść nie jest wysyłana. Tak cache oszczędza transfer i nie jest to błąd: dużo kodów 304 w logach oznacza, że cache działa.
422 czy 400 przy błędzie walidacji?
Użyj 400, gdy żądania w ogóle nie da się odczytać — uszkodzony JSON, brak wymaganego nagłówka. Użyj 422 Unprocessable Content, gdy jest poprawnie zbudowane, ale jego zawartości nie da się przetworzyć, na przykład pole e-mail zawiera coś, co nie jest adresem e-mail. 422 powstał w WebDAV, a RFC 9110 w 2022 roku włączył go do samego HTTP, więc nie jest już rozszerzeniem.
Czym różnią się 502, 503 i 504?
Wszystkie trzy zwykle pochodzą od proxy lub load balancera, a nie od Twojej aplikacji. 502 Bad Gateway oznacza, że serwer za nim wysłał nieprawidłową odpowiedź albo żadną, często dlatego, że uległ awarii. 503 Service Unavailable oznacza, że serwer działa, ale nie może teraz przyjąć żądania — jest przeciążony albo w trakcie prac — najlepiej z nagłówkiem Retry-After. 504 Gateway Timeout oznacza, że serwer za proxy odpowiadał zbyt długo.
Czy 418 I'm a teapot to prawdziwy kod statusu?
Zaczął się jako żart: RFC 2324, primaaprilisowe RFC z 1998 roku, zdefiniowało go dla dzbanków, które poproszono o zaparzenie kawy, a są czajnikami do herbaty. Nigdy nie miał być implementowany, ale tyle frameworków go dodało, że RFC 9110 oznacza teraz 418 jako zarezerwowany, więc temu numerowi nie można nadać prawdziwego znaczenia. Użycie go na produkcji to żart, który klienci Twojego API muszą zrozumieć.
Dlaczego brakuje 499, 509 i 520?
Nie są to zarejestrowane kody statusu HTTP. 499 zapisuje nginx, gdy klient zamknął połączenie przed odpowiedzią, 509 Bandwidth Limit Exceeded pochodzi od niektórych firm hostingowych, a 520–526 to własne błędy Cloudflare przy problemach z dotarciem do serwera źródłowego. Każdy z nich coś znaczy tylko w danym produkcie, więc lista trzyma się oficjalnego rejestru.
Pomóż ulepszyć to narzędzie
Znalazłeś błąd, chcesz zmiany albo brakuje Ci jakiegoś narzędzia?
Masz niewysłaną wiadomość.
Dzięki — mamy to. Odpowiedź znajdziesz w swojej skrzynce.Przejdź do moich wiadomości