Przejdź do treści
helpyself

Kody HTTP

Tylko lokalnie — nic nie jest wysyłane, chyba że to zapiszesz albo udostępnisz.

Wszystkie kody statusu HTTP: co oznaczają, kiedy je wysyłać i który dokument RFC je definiuje.

  1. Wpisz kod, na przykład 404, albo słowo takie jak „przekierowanie” w pole wyszukiwania.
  2. Przeczytaj, co kod oznacza, kiedy go wysyłać i które RFC go definiuje.
  3. Wybierz klasę, na przykład 4xx, albo wyczyść pole, żeby zobaczyć wszystkie kody pogrupowane według klas.

4xx · Błąd klienta

404

Not Found

Serwer nie ma niczego pod tym adresem albo nie chce powiedzieć, czy ma.

Kiedy go użyć: Odpowiedź na uszkodzony link albo błędnie wpisany URL. Używany też zamiast 403, by ukryć, że prywatny zasób istnieje. Jeśli zniknął na dobre, mówi o tym 410.

Zdefiniowany w RFC 9110 §15.5.5

Zapisz to narzędzie

Miej Kody HTTP pod ręką

Dodaj do zakładek
Osadź

Umieść Kody HTTP na swojej stronie

Wklej to na swoją stronę. Pokazuje narzędzie za darmo, z linkiem do niego.

Podgląd

O tym narzędziu

Wszystkie kody statusu HTTP z oficjalnego rejestru IANA, od 100 Continue do 511 Network Authentication Required, każdy z prostym wyjaśnieniem, co oznacza, kiedy serwer powinien go wysłać, oraz z linkiem do sekcji RFC, która go definiuje. Wpisz numer, pierwszą cyfrę klasy („4” albo „4xx”) lub słowo takie jak „przekierowanie” czy „rate limit”, a lista zawęża się w trakcie pisania. Różnice, które mają znaczenie, są tu opisane wprost, a nie zostawione samej nazwie. 401 Unauthorized oznacza, że żądanie nie zostało uwierzytelnione — zaloguj się i spróbuj ponownie — a 403 Forbidden, że serwer zrozumiał żądanie i mimo to odmawia. 301 i 302 pozwalają staremu klientowi zamienić POST na GET w drodze pod nowy adres; 308 i 307 to te same dwa przekierowania z gwarancją, że metoda zostanie zachowana. 422 Unprocessable Content nie jest już dodatkiem z WebDAV: RFC 9110 w 2022 roku włączył go do samego HTTP i dlatego jest to typowa odpowiedź na błąd walidacji. Nazwy zostały zapisane dokładnie tak, jak w specyfikacji, bo właśnie to widać w linii statusu, w logach i w każdej bibliotece. Jeśli kod zmienił nazwę — 413 nazywał się kiedyś Payload Too Large, a 422 Unprocessable Entity — pokazana jest też stara nazwa i po niej również można go znaleźć. Jest tu także 418 I'm a teapot, opisany zgodnie z prawdą: to primaaprilisowy żart z RFC 2324, który RFC 9110 rezerwuje teraz, żeby nikt nie nadał temu numerowi prawdziwego znaczenia. Nieoficjalne kody, takie jak 499 z nginx czy 520–526 z Cloudflare, nie należą do rejestru i nie są tu pokazywane, jakby należały. Wszystko działa w przeglądarce, a po załadowaniu strony także offline.

Najczęstsze pytania

Czym różni się 401 od 403?

401 Unauthorized oznacza, że żądanie nie ma ważnych danych uwierzytelniających: serwer nie wie, kim jesteś, i musi w nagłówku WWW-Authenticate podać, jak się uwierzytelnić. Zalogowanie się może pomóc. 403 Forbidden oznacza, że serwer zrozumiał żądanie i mimo to odmawia: powtórzenie go z tymi samymi danymi nic nie da, pomogłoby tylko konto z odpowiednimi uprawnieniami. Wbrew nazwie 401 dotyczy uwierzytelnienia, a 403 uprawnień.

301 czy 308 dla stałego przekierowania?

Dla strony internetowej działa każdy z nich, a 301 obsługuje każda wyszukiwarka i przeglądarka od dziesięcioleci; wyszukiwarki traktują oba tak samo. Różnica dotyczy metody. Przy 301 stary klient może zamienić POST na GET, idąc za przekierowaniem, a 308 gwarantuje, że metoda i treść pozostaną dokładnie takie same. Dla endpointu API przyjmującego POST lub PUT użyj 308. Para tymczasowa działa tak samo: 302 może zmienić metodę, 307 nie może.

Co oznacza 304 Not Modified?

To odpowiedź na żądanie warunkowe — wysłane z If-None-Match albo If-Modified-Since — mówiąca, że kopia, którą klient już ma, jest aktualna, więc treść nie jest wysyłana. Tak cache oszczędza transfer i nie jest to błąd: dużo kodów 304 w logach oznacza, że cache działa.

422 czy 400 przy błędzie walidacji?

Użyj 400, gdy żądania w ogóle nie da się odczytać — uszkodzony JSON, brak wymaganego nagłówka. Użyj 422 Unprocessable Content, gdy jest poprawnie zbudowane, ale jego zawartości nie da się przetworzyć, na przykład pole e-mail zawiera coś, co nie jest adresem e-mail. 422 powstał w WebDAV, a RFC 9110 w 2022 roku włączył go do samego HTTP, więc nie jest już rozszerzeniem.

Czym różnią się 502, 503 i 504?

Wszystkie trzy zwykle pochodzą od proxy lub load balancera, a nie od Twojej aplikacji. 502 Bad Gateway oznacza, że serwer za nim wysłał nieprawidłową odpowiedź albo żadną, często dlatego, że uległ awarii. 503 Service Unavailable oznacza, że serwer działa, ale nie może teraz przyjąć żądania — jest przeciążony albo w trakcie prac — najlepiej z nagłówkiem Retry-After. 504 Gateway Timeout oznacza, że serwer za proxy odpowiadał zbyt długo.

Czy 418 I'm a teapot to prawdziwy kod statusu?

Zaczął się jako żart: RFC 2324, primaaprilisowe RFC z 1998 roku, zdefiniowało go dla dzbanków, które poproszono o zaparzenie kawy, a są czajnikami do herbaty. Nigdy nie miał być implementowany, ale tyle frameworków go dodało, że RFC 9110 oznacza teraz 418 jako zarezerwowany, więc temu numerowi nie można nadać prawdziwego znaczenia. Użycie go na produkcji to żart, który klienci Twojego API muszą zrozumieć.

Dlaczego brakuje 499, 509 i 520?

Nie są to zarejestrowane kody statusu HTTP. 499 zapisuje nginx, gdy klient zamknął połączenie przed odpowiedzią, 509 Bandwidth Limit Exceeded pochodzi od niektórych firm hostingowych, a 520–526 to własne błędy Cloudflare przy problemach z dotarciem do serwera źródłowego. Każdy z nich coś znaczy tylko w danym produkcie, więc lista trzyma się oficjalnego rejestru.

Pomóż ulepszyć to narzędzie

Znalazłeś błąd, chcesz zmiany albo brakuje Ci jakiegoś narzędzia?

/http-status-codes

↑↓ nawigacja · Enter otwiera · Esc zamyka