Wyślij sekret
Runs on our server, not on your device.
Wyślij hasło bezpiecznie linkiem, który po jednym odczytaniu sam się niszczy.
- Wpisz albo wklej sekret — hasło, kod odzyskiwania, klucz API.
- Wybierz, jak długo link ma żyć, jeśli nikt go nie otworzy.
- Dodaj hasło, jeśli sam link może wpaść w niepowołane oczy, i wyślij je osobno.
- Skopiuj link i wyślij. Zachowaj go: kiedy zamkniesz tę stronę, nikt go nie odzyska.
Do 10 kB — to jest do hasła, a nie do dokumentu.
Twój link jest gotowy
Skopiuj go teraz. Kiedy opuścisz tę stronę, nikt nie odzyska tego linku — ani ty, ani my, bo nigdy nie mieliśmy klucza.
Hasła nie ma w linku. Wyślij je inną drogą i zapamiętaj: bez niego sekretu nie da się w ogóle otworzyć.
Sekret szyfrowany jest w twojej przeglądarce. Klucz idzie do tej części linku, która jest po znaku #, a jej przeglądarki nigdy nie wysyłają na serwer — to, co przechowujemy, jest więc czymś, czego nie umiemy odczytać. Każdy z linkiem może to odczytać raz.
Zapisz to narzędzie
Miej Wyślij sekret pod ręką
Użyj menu Udostępnij w przeglądarce, a potem „Dodaj do ekranu głównego”.
O tym narzędziu
Hasła wysyła się w wiadomościach na czacie i w mailach, a potem tam siedzą — w historii, w archiwum, w tym, co robi kopię zapasową tej usługi, tak długo, jak istnieje konto. To daje ci zamiast tego link. Wpisz sekret, dostań link, wyślij go; pierwsza osoba, która go otworzy, zobaczy go raz i znika, także dla ciebie. Szyfrowanie dzieje się w twojej przeglądarce, zanim cokolwiek ją opuści. Klucz podróżuje w tej części linku, która jest po kratce, a tej części przeglądarki nigdy nie wysyłają na serwer — to, co przechowujemy, jest więc szyfrogramem, którego nie mamy jak otworzyć. To prawdziwa własność tego, jak działa sieć, a nie obietnica z naszej strony. To nie magia i strona mówi to wprost: każdy, kto zobaczy link, może odczytać sekret, więc jeśli link może zostać zobaczony, dodaj hasło i wyślij je innym kanałem. Link ma też datę wygaśnięcia niezależnie od tego, czy ktokolwiek go otworzy. Za darmo i bez konta, bo takie narzędzie jest użyteczne tylko wtedy, gdy jest pod ręką, kiedy go potrzebujesz.
Najczęstsze pytania
Czy możecie odczytać mój sekret?
Nie i nie jest to kwestia regulaminu. Klucz jest w linku po znaku #, a przeglądarki nigdy nie wysyłają tej części na serwer — ani w żądaniu, ani w nagłówku odsyłacza, ani do serwera pośredniczącego. Do nas dociera szyfrogram i wektor inicjujący. Pełna kopia naszej bazy danych byłaby bezużyteczna.
Czym jest jednorazowy link z sekretem?
Linkiem, który działa raz. To ta sama idea, którą ludzie nazywają samozniszczalną wiadomością albo linkiem spalanym po przeczytaniu: sekret szyfrowany jest w twojej przeglądarce, link niesie klucz, a w chwili gdy ktoś go czyta, przechowywana kopia jest niszczona. Jeśli otworzy go druga osoba, nie dostanie nic — co nie jest awarią, tylko sensem całości, bo mówi ci, że pierwsze odczytanie nie było twoje.
Czyli to szyfrowanie od końca do końca?
Nie w najmocniejszym sensie i twierdzenie tak byłoby nieuczciwe. To my serwujemy JavaScript, który szyfruje, więc ufasz kodowi, który wysyłamy ci w chwili użycia. Ścisłe stwierdzenie brzmi: nie otrzymujemy twojego klucza — a nie: nie moglibyśmy go otrzymać. Kto potrzebuje mocniejszej gwarancji, potrzebuje oprogramowania, które może sam zbudować i sprawdzić.
A jeśli ktoś inny otworzy link pierwszy?
Dostanie sekret, a ty nie dostaniesz nic. To właśnie znaczy jednorazowy i jest to zarazem system alarmowy: jeśli odbiorca mówi, że link był już użyty, ktoś inny go zobaczył. Uznaj sekret za skompromitowany i zmień go.
Czy podglądy linków w Slacku albo Teamsie go zużyją?
Nie powinny. Sekret pobierany jest dopiero wtedy, gdy ktoś naciśnie Odsłoń, a boty podglądu pobierają strony, a nie naciskają przycisków. Właśnie dlatego jest tam przycisk, zamiast żeby sekret po prostu się pojawiał.
Co daje hasło?
Zmienia to, ile wart jest sam link. Bez niego każdy, kto ma link, może odczytać sekret. Z nim klucz wyprowadzany jest z twojego hasła, a nie niesiony w linku, więc sam link niczego nie otwiera. Wyślij link jedną drogą, a hasło drugą, i żaden kanał nie wystarczy sam.
Dlaczego jest ograniczenie rozmiaru?
To jest do hasła, kodu odzyskiwania, klucza API — a nie do dokumentu. Dziesięć kilobajtów to dużo więcej, niż potrzebuje jakiekolwiek poświadczenie, a trzymanie tego małym jest zarazem tym, co powstrzymuje narzędzie przed byciem anonimową skrzynką na rzeczy, których nikt nie powinien podawać dalej.
Pomóż ulepszyć to narzędzie
Znalazłeś błąd, chcesz zmiany albo brakuje Ci jakiegoś narzędzia?
Masz niewysłaną wiadomość.
Dzięki — mamy to. Odpowiedź znajdziesz w swojej skrzynce.Go to my messages