Translator binarny

Wklej jedynki i zera, a tekst się pojawi. Grupy po osiem odczytywane są jako bajty, ze spacjami albo bez, więc zarówno 01001000 01101001, jak i 0100100001101001 dają „Hi”. Jeśli bity nie dzielą się na pełne bajty, treść traktowana jest jako tekst, bo zabłąkana cyfra oznacza, że wklejanie poszło źle, a nie że ostatni bajt należy uzupełnić.

Wpisz tekst. Kod binarny jest wierszem pod spodem, w grupach ośmiobitowych rozdzielonych spacjami — tak czyta go człowiek, choć spacje nie są częścią danych. Heks, system dziesiętny i ósemkowy są tam w tym samym momencie, więc tekst na binarny i tekst na heks to ta sama jedna czynność.

Po tym, na co może wyglądać tylko jedno z nich. Przedrostek 0x albo dowolna cyfra od a do f to jednoznacznie heks. Jeśli tego nie ma, kilka grup dokładnie dwucyfrowych uzupełnionych zerem to kształt każdego zrzutu heksadecymalnego, więc „48 69” czytane jest jako heks — natomiast „72 105” ma grupę trzycyfrową, jakiej żaden zrzut heks by nie miał, więc to system dziesiętny. Narzędzie mówi, co wybrało.

Bo tym właśnie jest w UTF-8, kodowaniu używanym niemal wszędzie. C3 A9 to ta para, a żaden z bajtów nie znaczy sam z siebie niczego. Starsze translatory binarne zakładają jeden bajt na znak, co działa dla angielskiego i produkuje bzdury dla wszystkiego innego — emoji to cztery bajty, a potraktowanie go jako jednej liczby daje odpowiedź, z którą żaden program by się nie zgodził.

Bo nie może tego zrobić bezpiecznie. Każda liczba ósemkowa jest też prawdopodobną liczbą dziesiętną — 17 to siedemnaście dziesiętnie i piętnaście ósemkowo — więc zgadywanie po cichu zmieniłoby odpowiedź, a nic na ekranie by o tym nie powiedziało. System ósemkowy zawsze pokazywany jest na wyjściu, a odczytywany na wejściu tylko wtedy, gdy o to poprosisz.

Nie. Konwersja dzieje się na stronie, co tutaj znaczy więcej, niż brzmi: to, co ludzie wklejają do konwertera binarnego, to często fragmenty pliku, przechwycony protokół albo klucz, który właśnie diagnozują.