Barcodegenerator

Het is het laatste cijfer van het nummer en wordt uit alle voorgaande berekend, zodat een scanner een misleze van een echte code kan onderscheiden. Je hoeft het niet te typen: voer de eerste 12 cijfers van een EAN-13 in (11 voor UPC-A, 7 voor EAN-8) en het wordt voor je toegevoegd. Typ je het hele nummer, dan wordt het in plaats daarvan gecontroleerd — een verkeerd cijfer wordt geweigerd in plaats van getekend.

Typ het nummer en kies de symbologie. Als EAN 13-generator rekent hij het controlecijfer voor je uit en weigert hij een nummer dat niet geldig kan zijn, en dat is de storing die geld kost — een barcode die als het verkeerde product scant is erger dan een die niet scant. De kant van de UPC-barcodegenerator werkt net zo voor Noord-Amerikaanse codes van twaalf cijfers.

EAN-13 is de winkelbarcode die buiten Noord-Amerika vrijwel overal wordt gebruikt, UPC-A is zijn Noord-Amerikaanse broer van 12 cijfers, en EAN-8 is de korte versie voor verpakkingen die voor beide te klein zijn. Code 128 is de algemene: hij accepteert letters, cijfers en leestekens, dus hij past bij interne artikelnummers, inventarislabels en ordernummers. Wordt de barcode bij een winkelkassa gescand, dan moet het een van de eerste drie zijn.

Je kunt voor elk nummer een geldige barcode maken, en dit gereedschap tekent hem. Daarmee is hij nog niet van jou: echte winkelnummers worden via GS1 uitgegeven, en een verzonnen nummer kan al bij het product van een ander bedrijf horen. Voor alles wat in een winkel verkocht wordt, koop je het voorvoegsel. Voor een magazijn, een bibliotheek of je eigen voorraadsysteem is een verzonnen nummer prima — en Code 128 is daar toch meestal de betere keus.

Meestal formaat of marges. Een te klein gedrukte barcode, of een die ongelijk geschaald is, laat de smalle strepen vervagen; en het wit aan weerszijden — de rustzone — hoort bij de code, dus strak op de strepen bijsnijden breekt hem. Deze generator neemt de rustzones mee en de SVG schaalt zonder vervorming: druk dus de SVG en niet een uitgerekte schermafdruk, houd hem bij EAN-13 minstens 25 mm breed, en laat de witte marge met rust.

SVG voor alles wat gedrukt wordt: het is een vector, dus de strepen blijven scherp op elk formaat en een etiketprinter krijgt exacte randen. PNG is de terugvaloptie voor software die geen vectoren aanneemt — een formulier van een marktplaats, een oudere etikettenontwerper, een spreadsheet. De PNG hier wordt uit dezelfde SVG op een vaste schaal gerenderd, dus beide coderen identiek.

Elk afdrukbaar ASCII-teken — letters, cijfers, spaties en leestekens. Zijn de gegevens allemaal cijfers en van even lengte, dan wordt in Code C gecodeerd, dat twee cijfers per symbool propt en de barcode ongeveer half zo breed maakt; al het andere gebruikt Code B. Beide zijn standaard Code 128 en elke scanner leest ze zonder instellen.