Braille-vertaler

Typ het en het braille verschijnt terwijl je typt, één cel per letter. De letters zijn het makkelijke deel; wat dit er bovenop doet is de tekens toevoegen die braille nodig heeft en gedrukte tekst niet — een hoofdletterteken voor elke hoofdletter, een verdubbeld teken voor een woord dat helemaal in hoofdletters staat, en een cijferteken om een getal te beginnen.

Graad 1, dat elk woord letter voor letter uitschrijft. Graad 2 verkort ongeveer 180 veelvoorkomende woorden en lettergroepen, met regels over waar elke verkorting mag worden gebruikt, en dat goed overzetten is een veel grotere klus dan een tekentabel. Graad 1 is wat braillelabels en -bordjes gebruiken, en wat iemand leest die braille leert.

Met de eerste tien letters, na een cijferteken. De cijfers 1 tot 9 zijn a tot i, en 0 is j — dus 123 is het cijferteken gevolgd door de cellen voor a, b en c. Het addertje zit in wat erna komt: een letter van a tot j direct achter een getal zou als nog een cijfer worden gelezen, dus zet braille er een letterteken tussen. "1a" is vier cellen in plaats van twee, en dat wordt hier voor je toegevoegd.

Niet direct, en het is het waard om te zeggen waarom. Wat je krijgt zijn de Unicode-brailletekens, die de puntpatronen op het scherm tonen — nuttig om te lezen, te controleren en te versturen — maar een brailleprinter heeft zijn eigen papier, afstanden en regellengte nodig. Kopieer de cellen naar de software die de printer aanstuurt in plaats van deze pagina af te drukken.

Plak het in hetzelfde vak. De pagina herkent brailletekens en maakt er weer gedrukte tekst van, waarbij de hoofdletter- en cijfertekens onderweg worden ontward. Eén dubbelzinnigheid blijft, omdat die in de code zelf zit en niet in dit hulpmiddel: dezelfde cel is zowel vraagteken als openend aanhalingsteken, dus wordt gelezen als aanhalingsteken wanneer er direct een letter op volgt en als vraagteken in de andere gevallen.

De letters, cijfers en interpunctie hier zijn Engels graad 1. De meeste talen gebruiken dezelfde zesentwintig cellen voor het Latijnse alfabet, dus een Nederlands woord zonder trema's wordt goed omgezet — maar elk land wijst eigen cellen toe aan zijn letters met tekens, en die zitten er niet in. Een é, ë of ï komt onveranderd terug en wordt onder het resultaat genoemd, zodat je precies ziet welke tekens een nationale code zou moeten aanleveren.

Voor een label, een kort bordje of een stukje oefentekst doet het de klus. Voor een boek, een examen of iets met tabellen, wiskunde of opmaak niet — een echte transcriptie neemt beslissingen over structuur die geen tekentoewijzing kan nemen, en daarom bestaan professionele transcribenten. Alles hier werkt in je browser, dus in beide richtingen wordt er niets verstuurd.