Internetsnelheidstest

Meestal de wifi. Een verbinding die als 500 Mbit/s verkocht is leest draadloos heel vaak uit als 80, vooral op 2,4 GHz, door een muur, of op een router van een paar jaar oud — en de test rapporteert eerlijk wat de browser kan halen, en dat is de wifi. Steek een kabel in de router en doe het opnieuw: springt het getal omhoog, dan is de lijn in orde en is het draadloze het probleem. Andere veelvoorkomende oorzaken zijn andere mensen in huis, een drukke avond op een gedeelde lijn, en een oud apparaat waarvan de netwerkkaart niet sneller kan.

Met meerdere overdrachten in plaats van één, waarbij de eerste wordt weggegooid en een hoog percentiel van de rest wordt gerapporteerd. Dat is geen mooimakerij — één korte overdracht meet vooral het opstarten van TCP, en daarom lezen naïeve tests op snelle verbindingen te laag uit, en het eerste monster draagt bovendien het opzetten van DNS en TLS. Het gemiddelde zou door dezelfde artefacten omlaag getrokken worden, dus het getoonde cijfer is wat de lijn doet wanneer hij werkt.

Jitter is hoezeer de heen-en-weertijd van moment tot moment varieert. Voor alles wat live is — een videogesprek, een spel, een telefoongesprek — telt het zwaarder dan ruwe snelheid: een verbinding die afwisselt tussen 20 ms en 120 ms is onbruikbaar voor een gesprek terwijl hij in een downloadtest volkomen snel oogt. Onder ongeveer 30 ms is comfortabel; boven de 50 ms hoor je het. Een gewone pingtest laat het niet zien — je hebt meerdere monsters nodig om de variatie überhaupt te zien, en daarom neemt deze er acht.

Dat hangt volledig af van wat je doet. Ongeveer 3 Mbit/s draagt een videogesprek, 10 handelt HD-streaming en comfortabel werken af, 25 is soepele 4K, en boven de 100 zit je in gebied waar snelheid zelden is wat iets beperkt. Latentie en jitter tellen zwaarder dan ruwe snelheid voor gesprekken en spellen, en upload telt veel zwaarder dan de meeste mensen verwachten als je in beeld bent.

Omdat één meting geen bewijs is. „Het is traag" is een mening; twintig metingen met tijdstempel die elke avond 40 Mbit/s tonen op een lijn van 500 is een dossier. Bewaar de tests die je doet en je bouwt dat op zonder erbij na te denken — en je komt er meteen achter of het probleem het tijdstip is, wat verrassend vaak het antwoord blijkt.

Een volledige test verplaatst ruwweg 30–50 MB, afhankelijk van hoe snel je verbinding blijkt te zijn, want een snelle lijn heeft een grotere overdracht nodig om nauwkeurig gemeten te worden. Op een verbinding met een databundel is dat het weten waard voordat je hem een paar keer draait.

Alleen wat je zelf kiest op te slaan, en alleen in je eigen account. Er wordt niets vastgelegd tenzij je op opslaan drukt, en resultaten worden niet gepubliceerd, samengevoegd of verkocht. De test zelf stuurt willekeurige bytes naar een server en terug — in de lading zit niets dan ruis.