Leesbaarheidsscore

Leesbaarheidsformules maken van drie tellingen — zinnen, woorden en lettergrepen — een schoolniveau. Het zijn botte instrumenten, en ze zijn nog altijd de snelste manier om erachter te komen dat een alinea die je helder vond leest als een juridische mededeling. Er worden er zes tegelijk berekend, omdat ze op nuttige manieren van elkaar verschillen. Als leesniveauchecker geeft hij je ze allemaal in plaats van er een te kiezen en te hopen. Flesch Reading Ease geeft een score van 0 tot 100 waarbij hoger makkelijker is. Flesch-Kincaid, Gunning fog, SMOG, Coleman-Liau en de Automated Readability Index antwoorden allemaal in Amerikaanse schoolniveaus. Als ze het eens zijn, is de tekst werkelijk makkelijk of werkelijk moeilijk. Als ze uiteenlopen, richt meestal één lange zin of één lang woord de schade aan — daarom wordt de langste zin genoemd, want die in tweeën knippen is bijna altijd de oplossing. Dit is net zozeer een toegankelijkheidsgereedschap als een schrijfgereedschap. WCAG-succescriterium 3.1.5 vraagt dat tekst die leesvaardigheid boven de onderbouw van het voortgezet onderwijs vergt een eenvoudiger alternatief krijgt — een leesbaarheidsdrempel die in een toegankelijkheidsnorm staat geschreven. Eén eerlijke beperking: lettergrepen tellen is een benadering. Spelling en klank hebben geen betrouwbare band, dus deze scores zijn bruikbaar over een alinea en moeten niet geloofd worden over één zin. Alles draait in je browser.