Namenrad

Ja, en op de manier die ertoe doet: de winnaar wordt gekozen voordat het rad beweegt, met de cryptografische toevalsbron van de browser, en de animatie wordt daarna op dat segment gericht. Een rad dat eerst draait en afleest waar het stopt, is overgeleverd aan zijn eigen afremcurve en beeldsnelheid, en dat is een vreemde scheidsrechter voor wie als eerste moet presenteren.

Honderden. De labels krimpen naarmate het rad voller wordt en zijn ergens voorbij een stuk of zestig niet meer te lezen, dus daarboven wordt de winnaar eronder aangekondigd in plaats van van het rad gelezen — maar de trekking zelf wordt niet beïnvloed door hoeveel er op staan.

Ja — daar is een knop voor, en die wil je voor het trekken van de tweede en derde plaats, of om een klas rond te gaan zonder dezelfde persoon twee keer te vragen. Erin laten is de standaard, want bij de meeste trekkingen hoort elke draai onafhankelijk te zijn.

Ze blijven allebei staan. Twee mensen die Sanne heten is doodgewoon, en de regels stilletjes samenvoegen zou de kans van één van hen ongemerkt halveren — precies het soort oneerlijkheid dat niemand in de zaal zou opmerken.

Nee. De lijst verlaat de pagina nooit — er is geen account en er wordt niets bewaard, wat voor een klassenregister of een lijst met deelnemers zwaarder weegt dan het klinkt. Sluit het tabblad en het is weg, dus houd je eigen kopie van alles wat je terug wilt.

Dezelfde trekking, een andere presentatie. De willekeurige trekker geeft je meteen een naam en is wat je wilt als je alleen bent; het rad is voor als er een zaal meekijkt, waar de draai het grootste deel van de bedoeling is. Beide gebruiken eronder dezelfde cryptografische bron.